مقالات

آشنایی جامع با مفاهیم و اصطلاحات فنی روشنایی

آشنایی جامع با مفاهیم و اصطلاحات فنی روشنایی

 در این مقاله، به صورت جامع به بررسی مفاهیم و اصطلاحات فنی روشنایی می‌پردازیم تا شما را با آنها آشنا کرده تا بهترین استفاده را از نور در پروژه‌های خود داشته باشید.

روشنایی، به عنوان یکی از عوامل اساسی در طراحی فضاها و ایجاد تأثیرات ویژه، در حوزه‌های گوناگون از جمله معماری، دکوراسیون داخلی، نورپردازی و عکاسی بسیار مهم است. درک مفاهیم و اصطلاحات فنی روشنایی برای فهم و بهره‌برداری بهتر از نور در محیط‌های مختلف اساسی است .

روشنایی و نقش آن چیست؟

روشنایی به معنای میزان نور موجود در یک فضا یا محیط است.

نور در طراحی فضاها و ایجاد تأثیرات ویژه نقش حیاتی دارد و می‌تواند فضاها را تغییر دهد و تجربه کاربران را تحت تأثیر قرار دهد. نقش روشنایی در طراحی فضاها به شرح زیر است:

  • ایجاد فضاهای گرم و دلنشین: با استفاده از مناسب کردن میزان و نوع نور، می‌توان فضاهایی با احساس گرما و دلنشینی ایجاد کرد. مثلاً در فضاهای راحتی و خانگی، استفاده از نورهای گرم و نرم می‌تواند احساس آرامش و صمیمیت را به کاربران منتقل کند.
  • تأثیر بر روحیه و احساس افراد: روشنایی می‌تواند تأثیر مستقیمی بر روحیه و احساسات افراد داشته باشد. نور متناسب و مناسب با فضا می‌تواند احساساتی مانند شادی، آرامش، تمرکز و انرژی را به افراد منتقل کند. برای مثال، در محیط‌های کاری، استفاده از نورهای روشن و طبیعی می‌تواند تمرکز و انگیزه کارمندان را افزایش دهد.
  • ایجاد تأثیرات معماری و طراحی: نور می‌تواند جزئی از طراحی فضاها و ساختمان‌ها باشد و تأثیر زیبایی‌شناسانه‌ای را بر آنها بگذارد. با استفاده از نورپردازی مناسب، می‌توان نقاط قوت و زیبایی ساختمان را برجسته کرده و جذابیت بصری فضاها را افزایش داد.

آشنایی با اصطلاحات فنی روشنایی

 در این بخش، به مبانی اساسی روشنایی می‌پردازیم. شما برای کار با قطعات الکترونیکی می بایست با مفاهیمی مانند شدت نور، رنگ نور، دمای رنگ، انتشار نور و تابش نور آشنا شوید. همچنین، به بررسی انواع منابع نوری مختلف مانند لامپ‌های فلورسنت، لامپ‌های ال‌ای‌دی و نورهای روشنایی LED می‌پردازیم.

1) بهره نوری

فرمول-بهره-نوری

بهره نوری (Efficiency) یکی از مفاهیم مهم در روشنایی است و به نسبت بین توان مصرف شده توسط منبع نور و میزان نور تولید شده توسط آن اشاره دارد.

به طور ساده‌تر، بهره نوری نشان می‌دهد که چقدر نور تولید شده توسط منبع نور مورد استفاده به طور اقتصادی و بهینه است.

بهره نوری معمولاً به صورت درصدی بیان و محاسبه می‌شود..

 بهره نوری = (لومن / وات) × 100

منابع نوری مختلف می‌توانند بهره نوری متفاوتی داشته باشند. به عنوان مثال، لامپ‌های ال ای دی (LED) معمولاً بهره نوری بالا دارند و توان مصرفی کمتری نسبت به لامپ‌های فلورسنت و هالوژن دارند. این به معنای آن است که با استفاده از یک منبع نور LED، می‌توان بیشترین نور را با حداقل توان مصرفی به دست آورد.

بهره نوری مهمترین عامل در انتخاب منابع نوری به منظور کاهش مصرف انرژی و صرفه جویی در هزینه‌های روشنایی است. همچنین، افزایش بهره نوری به معنای افزایش کارایی نوری است و می‌تواند منجر به بهبود کیفیت نور، کاهش تولید حرارت زائد و طول عمر بیشتر منابع نوری شود.

2) شدت نور

شدت نور

شدت نور به میزان انرژی نور در یک واحد سطح مربع اشاره دارد. اندازه‌گیری شدت نور با واحد لوکس (lux) انجام می‌شود. در طراحی روشنایی، مهم است که شدت نور مناسب برای هر فضا و کاربرد مشخص شود.

شدت نور تأثیر مستقیمی بر روشنایی و دیدگاه افراد در فضاها دارد. درک مفهوم شدت نور در طراحی روشنایی بسیار مهم است. به طور کلی، برای هر فضا و کاربرد خاص، میزان مناسبی از شدت نور مورد نیاز است که بتواند نیازهای کاربران را برآورده کند و به آنها امکان کارکرد مناسب و راحتی را بدهد.

در مواردی که شدت نور کمتر از حد مطلوب است، فضا ممکن است تیرگی و کم‌نوری را تجربه کند و مشکلاتی مانند کاهش تمرکز و دشواری در انجام وظایف دقیق را ایجاد کند. از طرف دیگر، شدت نور بیش از حد مطلوب نیز می‌تواند موجب تابش بیش از حد نور، درخشندگی یا روشنایی مزاحم در فضا شود که ممکن است باعث عدم راحتی و خستگی چشم‌ها شود.

در طراحی روشنایی، تعیین میزان مناسب شدت نور بستگی به نوع فضا، کاربرد، فعالیت‌های انجام شده و نیازهای بصری کاربران دارد. برای مثال، در فضاهای کاری که نیاز به تمرکز بالا و دقت بصری دارند می‌توان از شدت نور بالا استفاده کرد، در حالی که در فضاهایی که نیاز به آرامش و راحتی است، شدت نور را کاهش داد.

برای اندازه‌گیری و ارزیابی های شدت نور در یک فضا، از ابزارهایی مانند لوکس‌متر استفاده می‌شود. این ابزار قادر است میزان شدت نور را به صورت عددی در واحد لوکس نمایش دهد.

هنگام طراحی روشنایی، در نظر گرفتن شدت نور مناسب برای هر نقطه در فضا بسیار مهم است. به عنوان مثال، در اتاق‌های کاری، شدت نور باید به گونه‌ای باشد که بتواند خستگی چشم‌ها را کاهش دهد و تمرکز را افزایش دهد. همچنین، در فضاهای عمومی مانند رستوران‌ها و فروشگاه‌ها، شدت نور باید بتواند محیط را روشن و دیدنی کند.

توصیه معمول برای شدت نور در برخی فضاها عبارت است از:

200-500 luxبرای اتاق‌های اداری و کاری
500-1000 luxبرای فضاهای عمومی مانند رستوران‌ها و فروشگاه‌ها
1000-1500 luxبرای فضاهایی که نیاز به تمرکز بالا دارند مانند اتاق‌های جلسات یا آزمایشگاه‌ها
1500-2000 luxبرای فضاهایی که نیاز به دقت بصری بالا دارند مانند آزمایشگاه‌های دقیق

به طور کلی، هدف از تعیین شدت نور مناسب، ایجاد روشنایی مناسب و خوانایی، کاهش خستگی چشم‌ها و ایجاد شرایط کار و زندگی بهتر برای افراد است. از طریق تنظیم شدت نور به درستی، می‌توان از ایجاد مشکلات بینایی و ایجاد راحتی برای کاربران جلوگیری کرد.

3) شار نوری

شار نوری

شار نوری (Luminous Flux) به مقدار کل نوری که توسط یک منبع نوری تولید می‌شود اشاره دارد. این مقدار نشان می‌دهد که چقدر نور توسط منبع نوری تابیده و تولید شده است و به واحد لومن (Lumen) اندازه‌گیری می‌شود.

شار نوری نشان می‌دهد که چقدر نور در کل به محیط اطراف تابیده می‌شود و از یک منبع نوری به بیرون منتشر می‌شود. بنابراین، این مقدار مرتبط با توان نوری (که به واحد وات اندازه‌گیری می‌شود) است، اما برخلاف توان نوری که فقط میزان انرژی را نشان می‌دهد، شار نوری توانایی نوردهی و روشنایی واقعی را نشان می‌دهد.

برای مثال، یک لامپ با شار نوری بالا می‌تواند بیشترین میزان نور را تولید کند و در نتیجه محیط را بهتر روشن کند. اما لامپی با توان بالا ولی شار نوری پایین، به معنی تلف کردن انرژی و مصرف بیشتر برق در مقابل روشنایی کمتر است.

بهره‌گیری از شار نوری در اندازه‌گیری و ارزیابی منابع نوری و تجهیزات روشنایی می‌تواند به ما کمک کند تا نوردهی و کارایی منابع نوری را با یکدیگر مقایسه کنیم و از طراحی و استفاده بهینه از نور در فضاها بهره‌برداری کنیم.

4) رنگ نور

رنگ نور

رنگ نور به ترکیب موج‌های نوری در طیف رنگی اشاره دارد. رنگ نور با استفاده از دمای رنگی (معمولاً بیان شده به کلوین) مشخص می‌شود. در طراحی روشنایی، انتخاب رنگ نور مناسب و هماهنگ با فضا و تأثیر مورد نظر اهمیت دارد.

  • دمای رنگ: دمای رنگ به میزان گرما یا سردی نور ارسال شده توسط منبع نور اشاره دارد. این مفهوم با استفاده از یک مقیاس به واحد کلوین (Kelvin) اندازه‌گیری می‌شود.

معمولاً دمای رنگ نور می‌تواند بین 2700K (نور گرم) تا 6500K (نور سرد) متغیر باشد.

نور با دمای رنگ پایین‌تر (گرم) به عنوان نور دافعه و دمای رنگ بالاتر (سرد) به عنوان نور تحریکی شناخته می‌شوند.

انتخاب دمای رنگ مناسب بستگی به نوع فضا، استفاده و احساس مطلوب دارد.

  • شاخص رنگ (CRI): شاخص رنگ نمایانگر توانایی منبع نور در بازتولید صحیح رنگ‌ها است. این شاخص بر اساس مقایسه بین رنگ‌های منتخب با یک منبع نور مرجع (نور خورشید یا یک لامپ معیاری) اندازه‌گیری می‌شود و بر حسب درصد از ۰ تا ۱۰۰ بیان می‌شود.
    هر چه شاخص رنگ نزدیکتر به ۱۰۰ باشد، منبع نور قدرتمندتر در بازتولید رنگ‌ها خواهد بود. در طراحی روشنایی، استفاده از منابع نوری با شاخص رنگ بالا (بیشتر از ۸۰) توصیه می‌شود تا رنگ‌ها به درستی و طبیعی نمایش داده شوند.

رنگ نور می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر جذابیت بصری فضا، روحیه کاربران و تأثیرات احساسی آنها داشته باشد.

 به طور کلی، رنگ نور به دو دسته تقسیم می‌شود: نور گرم و نور سرد.

همچنین، در طراحی روشنایی ممکن است از ترکیب رنگ‌های گرم و سرد برای ایجاد تنوع و تعادل استفاده شود.
به عنوان مثال، در یک فضای رستوران، از نور گرم در مناطق صندلی‌ها برای ایجاد حس صمیمیت و راحتی استفاده می‌شود، در حالی که از نور سرد در قسمت  خدمات رستوران برای افزایش و روشنی بیشتر استفاده می‌شود تا فضا را روشن و پویا نماید. همچنین، رنگ نور می‌تواند با تأثیر بر رنگ دیگر عناصر دکوراسیون و اشیاء، جلوه‌ای زیبا ایجاد کند.

هر رنگ در نور تأثیر ویژه‌ای روی احساسات و حالت ذهن افراد دارد. به عنوان مثال، نور آبی و سبز به طور کلی احساس آرامش و خنکی را ایجاد می‌کنند، در حالی که نور قرمز و نارنجی احساس گرما و انرژی را تقویت می‌کنند. انتخاب رنگ نور مناسب بر اساس اهداف و محیط مورد نظر می‌تواند تأثیر قابل توجهی در تجربه کاربران داشته باشد.

5) دمای رنگ

رنگ

دمای رنگ (Color Temperature) یکی از مفاهیم مهم در روشنایی است به میزان گرما یا سردی نور اشاره دارد.

دمای رنگ با استفاده از مقیاس کلوین (Kelvin) بیان می‌شود.

نور با دمای رنگ بالا (مثلاً 5000K یا بالاتر) به نور سرد معروف است، در حالی که نور با دمای رنگ پایین‌تر (مثلاً 2700K) به نور گرم معروف است.

انتخاب دمای رنگ مناسب با توجه به نیازهای فضا و اثر مطلوب اهمیت دارد.

در روشنایی، دمای رنگ به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود:

  • نور گرم: نوری که دمای رنگ آن پایین‌تر از 4000K است، به عنوان نور گرم شناخته می‌شود. این نوع نور به طراوت، دلپذیری و آرامش ارتباط دارد. معمولاً برای فضاهای راحتی و آرامش‌بخش مانند اتاق خواب، سالن‌های استراحت، رستوران‌ها و فضاهای اجتماعی که به استراحت و آرامش می‌پردازند، از نور گرم استفاده می‌شود.

  • نور سرد: نوری که دمای رنگ آن بالاتر از 4000K است، به عنوان نور سرد شناخته می‌شود. این نوع نور با بیداری، انرژی و روشنی ارتباط دارد. معمولاً برای فضاهای کاری، فضاهای عمومی، فروشگاه‌ها و محیط‌هایی که به تمرکز و فعالیت می‌پردازند، از نور سرد استفاده می‌شود.

در علاوه بر این دسته‌بندی اصلی، دمای رنگ می‌تواند در محدوده‌های دیگری نیز قرار بگیرد، به طور مثال:

  • نور معتدل: نوری با دمای رنگ میانی که عنصری از گرما و سردی در آن وجود دارد. این نوع نور برای فضاهایی که به همزیستی و تعادل نیاز دارند، مانند اتاق‌های مطالعه، ادارات، کتابخانه‌ها و فضاهای کاری مشترک، مناسب است.

  • نور نیوترال: نوری با دمای رنگ حدود 4000K که به صورت متوسط بین نور گرم و نور سرد قرار می‌گیرد. این نوع نور برای فضاهایی که نیاز به روشنایی مناسب برای انجام فعالیت‌های مختلف دارند، مانند کارگاه‌ها، آشپزخانه‌ها، آمفی‌تئاترها و فضاهای اجتماعی گسترده، مناسب است.

در کل، انتخاب دمای رنگ مناسب برای روشنایی وابسته به محیط و استفاده از فضا است.

نیازها و هدف از استفاده از فضا، درک و تعیین دمای رنگ مناسب را میسر می‌سازد تا تجربه کاربری بهتر و مطلوبتری برای افراد فراهم شود. همچنین، توجه به ترکیب رنگ نور و سایر عوامل روشنایی می‌تواند به خلق تنوع و تعادل بصری در فضا کمک کند.

6) انتشار نور

انتشار نور

انتشار نور به روشی که نور از منبع تا فضا منتقل می‌شود و در آن فضا منتشر می‌شود، اشاره دارد. انتشار نور ممکن است مستقیم یا غیرمستقیم باشد.

در طراحی روشنایی، نوع انتشار نور بر اساس نیازهای فضا و مورد استفاد می‌تواند متفاوت باشد.

مثلاً در فضاهای عمومی مانند اتاق‌های کنفرانس، استفاده از نورپردازی مستقیم با شدت مناسب می‌تواند تمرکز و روشنایی مناسب را فراهم کند. از طرف دیگر، در فضاهای معاشرتی مثل رستوران‌ها و کافه‌ها، استفاده از نورپردازی غیرمستقیم و توزیع شده می‌تواند ایجاد حس آرامش و محیط دلنشین را تقویت کند.


در انتشار نور، عوامل زیر تأثیرگذار هستند:

  • روشنایی مستقیم: نوری که مستقیماً از منبع نور به سمت محل مورد نظر انتشار می‌یابد. این نور می‌تواند محلی را به طور مستقیم روشن کند و تأثیر قابل توجهی در تمرکز و تعامل کاربران با فضا داشته باشد.

  • روشنایی غیرمستقیم: نوری که از سطوح مختلف و عناصر دیگر در فضا به سمت محل مورد نظر انتشار می‌یابد. این نور به طور غیرمستقیم و انعکاسی از سطوح، دیوارها، سقف، کف و دیگر عناصر فضا، منتشر می‌شود و منجر به توزیع یکنواخت نور در فضا می‌شود.

  • روشنایی پراکنده: نوری که از طریق اشیاء و عناصر فضایی به صورت پراکنده به سراسر فضا پخش می‌شود. این نور به صورت پراکنده از سطوح و اشیاء فضایی برخورد می‌کند و منجر به توزیع نور به طور گسترده‌تر و طبیعی‌تر در فضا می‌شود. روشنایی پراکنده به طور کلی به تعداد و نوع سطوح و اشیاء موجود در فضا بستگی دارد.

در طراحی روشنایی، هدف اصلی این است که توزیع مناسب نور را در فضا ایجاد کرده و مناطق مختلف را با توجه به نیازهای کاربران، روشن نماییم.

به علاوه،توجه به انتشار نور در فضاهای مختلف می‌تواند به خلق تعادل و تناسب بین روشنایی مناطق مختلف کمک کند.

در این راستا، می‌توان از روش‌های مختلفی برای کنترل و تنظیم انتشار نور استفاده کرد، از جمله:

  1. استفاده از لوکس: لوکس (Lux) واحد اندازه‌گیری شدت نور است و به میزان نوری که روی یک سطح مشخص سقوط می‌کند، اشاره دارد. با توجه به استفاده و نیازهای مختلف در فضا، می‌توان برای هر منطقه مقدار مناسبی از لوکس را تعیین کرد و با استفاده از منابع نور مناسب و منظم، این شدت نور را فراهم کرد.

  2. استفاده از دیفیوزرها و نازل‌ها: با استفاده از دیفیوزرها و نازل‌ها می‌توان انتشار نور را کنترل کرده و توزیع مناسبی را در فضا ایجاد کرد. این عناصر معمولاً بر روی منابع نور نصب می‌شوند و به منظور پراکندگی و تساوی نور در سطح مورد نظر، از تکنولوژی‌ها و طرح‌های مختلفی استفاده می‌کنند.

  3. استفاده از سیستم‌های تنظیم‌پذیر: سیستم‌های تنظیم‌پذیر روشنایی می‌توانند به تنظیم انتشار نور در فضا کمک کنند. این سیستم‌ها می‌توانند شامل سیستم‌های کنترل نور، روشنایی قابل تنظیم و یا روشنایی هوشمند باشند که با استفاده از سنسورها و الگوریتم‌های خاص، توزیع نور را در فضا به صورت خودکار و با توجه به شرایط محیطی و نیازهای کاربران تنظیم می‌کنند.

7) تابش نور

تابش نور به توزیع نور در فضا اشاره دارد و نحوه روشنایی و پوشش نور را مشخص می‌کند. تابش نور یکی از ویژگی‌های اساسی نور است که به توزیع انرژی نور در طول موج‌های الکترومغناطیسی اشاره دارد.

تابش نور به دو شکل مهم مورد بررسی قرار می‌گیرد: تابش مستقیم و تابش غیرمستقیم.

تابش مستقیم: در تابش مستقیم، نور به صورت مستقیم و بدون انعکاس از یک منبع نور در یک خط مستقیم به سمت محل مورد نظر حرکت می‌کند. مثال‌هایی از تابش مستقیم شامل نور مستقیم یک چراغ توکار یا لامپ روشنایی مستقیم است. تابش مستقیم معمولاً منجر به ایجاد سایه‌های روشن و تند در محل هدف می‌شود.

تابش غیرمستقیم: در تابش غیرمستقیم، نور از منبع نور به سمت محل مورد نظر با انعکاس از سطوح یا اشیاء دیگر حرکت می‌کند. در این حالت، نور از سطوح منعکس می‌شود و در فضا پخش می‌شود. تابش غیرمستقیم می‌تواند باعث توزیع یکنواخت تر نور در فضا شود و سایه‌های نرم‌تری ایجاد کند.

در طراحی روشنایی، این مبانی باید با توجه به نوع فضا، نیازهای کاربران، اهداف طراحی و استفاده از فناوری‌های نورپردازی مدرن در نظر گرفته شوند.

همچنین، استفاده از تحقیقات و مطالعات در زمینه روشنایی و آشنایی با تکنولوژی‌ها و تجهیزات مورد استفاده نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. با بهره‌گیری از مبانی روشنایی، می‌توان فضاهایی با تجربه کاربری بهتر و جذابیت بصری بالا طراحی کرد.

با مطالعه این مقاله، شما به عنوان یک کاربر قادر خواهید بود تا مفاهیم و اصطلاحات فنی روشنایی را به خوبی درک کنید و در پروژه‌های خود از نور بهره‌برداری بهتری داشته باشید.

این مقاله به شما اطلاعات کاملی را درباره روشنایی ارائه می‌دهد و به شما امکان می‌دهد تا به عنوان یک طراح و معمار، از نور به عنوان یک ابزار قدرتمند برای ایجاد فضاهای زیبا و مناسب استفاده کنید.

5/5 - (2 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *